Interview in NIeuwwij ‘Dominee zoekt God’

Hieronder de link naar het interview door Greco Idema over DzG in Nieuwwij. Ik laat niet na te melden dat hij het boek op Facebook omschreef als ‘prachtig boek’ en ‘een aanrader’.

Ik ben ook maar een mens.

Nu maar hopen dat de link werkt.

En anders kan  de geïnteresseerde het altijd vinden via:

Nieuwwij.nl – titel: Mijn domineeschap was niet meer dan een oefening in mens-zijn

 

http://www.nieuwwij.nl/interview/domineeschap-oefening-mens-zijn/

Nog geen eind in zicht?

Ik weet het niet, of er een eind in zicht is van mijn ‘produceren’.

Ik zit in een bepaalde sfeer van verstilling en verlangen.

De beelden en de zinnen dringen zich onophoudelijk aan mij op.

Opnieuw dus een paar gedichten toegevoegd op ‘Poëzie’, ‘Kosmisch de dag’ (zeer positieve reacties op Facebook).en ‘Lichaamstaal’, meer een mystiek grapje en tegelijk bloedserieus.  

Ben er nu wel meer over aan het nadenken om de gedichten ook, behalve op deze site en op Facebook, klassiek in een bundel te publiceren.

De meeste hebben met God en met de dood te maken.

Libel / Geen zorgen

Weer nieuw gedicht toegevoegd: Libel.

Mystiek verlangen zet de toon – door weinigen herkend, vrees ik, althans in mijn omgeving.

Soort bijna-doodervaring vorige zomer (de nadruk op soort! – met terugwerkende kracht namelijk) heeft dat verlangen bij mij nu eenmaal versterkt. Niet naar de dood, begrijp me goed! Maar wel naar wat ik ‘de sfeer van God’ of ‘het heilige’ noem.

Maak je overigens geen zorgen over de weinige reacties op deze pagina’s.  Ik laat maar sporadisch een reactie door: veelal te persoonlijk. De meeste komen dan ook via de mail of telefonisch. En de laatste tijd – nota bene – ook via Facebook!

Nieuwe gedichten – blijven maar komen/stromen

Vreemd dat er nu maar gedichten blijven komen – stromen, kan ik wel zeggen. En ook nog es heel gestileerd, wat ik helemaal niet gewend ben…

Nu weer enkele gedichten toegevoegd, waaronder Pasen – niet echt een gedicht maar meer een poëtisch credo – en de twee uitersten van enerzijds doodsbesef/rust (Dichtbij de dood) en anderzijds erotische vitaliteit (Vrijpartij), die beide mijn leven beheersen en elkaar zeker ook niet tegenspreken. In beide glorieert immers de liefde.

 

 

Flow – voor de liefhebber

Ik zit weer even in een flow van gedichten. Het ene na het andere dient zich aan. Het heeft ook te maken met mijn intense – noem het maar – Godbeleving, al heb ik de indruk dat niet veel mensen daar iets van begrijpen. Wat ik ook steeds meer merk: de meeste overtuigde christenen, of ze nu orthodox zijn of gematigd of liberaal of dat allemaal tegelijk, voelen zich door mijn gedichten en boeken niet zozeer aangesproken. Te los van de vertrouwde kaders misschien?

Maar ook veel, laat ik maar zeggen: seculieren, zullen weinig met mijn schrijfsels kunnen, vanwege de mystieke hunkering, die nu eenmaal door de meeste mensen niet zo ervaren wordt.

Ik val dus een  beetje tussen wal en schip. Maar laat niemand denken dat ik het erg vind. Ik leef er allang mee dat ik geen groot publiek bestrijk. Het zou mij ook wantrouwig maken.

Voor de liefhebber die het wel herkent blijf ik dan nog maar een tijdje in de lucht. Ik schrijf sowieso alleen voor ‘liefhebbers’ 😉

Nieuwe gedichten toegevoegd – nu ook op Facebook ;-)

Ik heb wat nieuwe gedichten toegevoegd. Vreemd genoeg geïnspireerd door mijn plotseling actieve aanwezigheid op Facebook. Het is wel ver met mij gekomen…

In ieder geval heeft het wat nieuwe schrijfsels opgeleverd, soms heel gestileerd, zoals Mysterie, en soms onbehouwen, zoals Religie. Ach, men doet maar wat. Met grote regelmaat komt de gedachte terug dat ik helemaal uit de ether wil verdwijnen. Maar er zijn altijd weer mensen  die reageren – en er blijkbaar wat aan hebben…

Dus modder ik maar een beetje door.

Artikel op site Nieuwwij.nl

Ik heb een artikel ingezonden naar Nieuwwij.nl – om de zielloosheid van de westerse cultuur, maar ook de voorspelbaarheid van het liberale christendom aan te kaarten. Het lukt me blijkbaar niet om niet nu en dan een kruistochtje te ondernemen. Vergeef mij. 

Als je het wilt lezen, klik op deze link:

 

http://www.nieuwwij.nl/opinie/een-antwoord-op-de-radicale-islam/

Nog een reactie op ‘Dominee zoekt God’

Voor de zekerheid de door Annemiek opgestuurde reactie van een lezeres (op Facebook) ook maar even als berichtje hier. Vind ik natuurlijk nogal fijn, om onderstaande te lezen…

 

Het boek Dominee  zoekt God van  Wim Jansen is een verrassing.  Voluit religieus  leven  in verbinding  met het heilige  is niet voor watjes. Wim Jansen ervaart het leven met hartstocht  en als een mysticus en deelt openhartig  zijn ervaringen ..zin innerlijke weg in dit boek…..het is bevrijdend en inspirerend  te ontdekken  dat een dominee   zich zo kan uitspreken. Ontroerend  zijn zijn belevingen  met  Eros  ..ervaren in de diepe  verbinding  met zijn levenspartner, zijn diepe liefde  voor de natuur  en de bijzondere  contacten  met de mensen  in zijn gemeenten. Ook twijfel  en donkere dalen zijn hem, juist hem,  misschien  als voorganger niet vreemd. Er staan nog veel meer wijsheden  in dit boek want Wim laat zich inspireren  door vele wijsheidstradities. Met andere  woorden. .lezen dit boek…nieuwe  vormen in de christelijke traditie  manifesteren  zich in deze tijd

Facebookrecensie ‘Dominee zoekt God’ van Annemiek Schrijver

Ik kan het maar moeilijk laten om de ‘recensie’ van Annemiek Schrijver op Facebook weer te geven. Dat zal men mij toch niet kwalijk nemen? Ik ben ook niet helemaal gek… Wie het wil verifiëren kan ‘m terugvinden op haar persoonlijke Facebookpagina. Maar hieronder vind je ‘m ook:  

‘Niets is overigens zo fijn om mensen te ontmoeten die ook met hun wortels stevig in de christelijke traditie staan en zich juist daarom zo vrijmoedig durven laten inspireren door andere religies. Wim Jansen is zo iemand. Vorige week mocht ik hem interviewen in het radioprogramma Zin in Weekend. In zijn boek ‘Dominee zoekt God’ vertelt Jansen ons openhartig en poetisch hoe veel mysterieuzer en groter God is dan wij ooit durfden denken. Dat ervaart de schrijver puur door dagelijks open te staan voor het ontzaglijke wonder van ons bestaan. Een boek om in te verwijlen. Nu het toch mijmertijd is, (het is nog lang geen Pasen, dus opstaan hoeft nog niet) kun je net zo goed met Wim buigen en zwijgen voor het heilige.’

Na de Abdij

Ben een paar dagen in de Abdij in Zundert geweest. Het is me opnieuw duidelijk geworden wat mij daar nu wezenlijk aantrekt. Dat is de sfeer van het heilige. In alles de devote gebaren: buigen en zwijgen voor het heilige. Wat in de protestantse diensten over het algemeen zo jammerlijk gemist wordt. Daar begint men meteen te lullen en er wordt vaak gebeden alsof men met de Eeuwige babbelt. God in de broekzak, zoals in de tenenkrommende campagne van de remonstranten: mijn God is zus en zo. Mijn God is lekker beter en liever…

Ik heb alleen nog behoefte aan dit ‘buigen en zwijgen’. Dit is de omgang met het heilige zelf. Theologische en spirituele boeken kunnen me niet meer zo boeien. Of ik schrijf ze zelf 😉 .

Over mijn boeken trouwens mooie gesprekken gehad met een paar broeders en een vrijwilligster.

 

Afgelopen zondag ook mooi radiogesprek(je) gehad met Annemiek Schrijver (Zin in Weekend). Positieve ontvangst van ‘Dominee zoekt God’, op facebook aangekondigd als een ‘ontroerend boek’ over de ‘vele gestalten van de liefde in zijn leven’. Daar ben ik natuurlijk blij mee…