Geplaatst

Te lang niet bijgehouden. Ben er niet zo van. Ik heb nu wel twee meditaties geplaatst, over ‘Erlkönig’ van Goethe en ‘Jezus bij DWDD’ (dialoog tussen Matthijs van Nieuwkerk en Jezus).

Ik ga ook nog proberen het interview in Volzin te (laten) plaatsen.

Verder vrolijk op weg naar Pasen!

De betrekkelijkheid van recensies

Velen zeggen dat het wel meevalt maar ik heb de recensie in Trouw als buitengewoon zuur en onrechtvaardig ervaren. Maar goed, dat zegt een auteur natuurlijk altijd. Niet voor niets verzuchten veel schrijvers dat ze geen recensies meer lezen… Nu is het wel zo dat de kop veel negatiever was dan de recensie zelf bleek te zijn. Daarin stond dat de ‘ontboezemingen wat vlak en onbevredigend blijven’ , terwijl in de kop dat subtiele ‘wat’ was weggelaten. Ook de twee sterren waren weggevallen, waardoor het net leek of het boek nul sterren kreeg. De recensente zelf, Pauline Weseman, heeft dat ook toegegeven in een mail, die ik hieronder weergeef.

 

‘Vervelend om te horen van die kop en de sterren.

Helaas maak ik de koppen niet, dat doet de eindredactie.

Een idee is misschien om de recensie door te plaatsen op uw eigen sites inclusief het ‘wat’ in de kop en met twee van de vijf sterren ingekleurd.

Ik ben freelancer, heb dus het auteursrecht op het stuk en geef u hierbij toestemming voor doorplaatsing op deze manier.’

 

Maar veel leuker is het natuurlijk om de recensie van Broeder Gilbert uit de Abdij Maria Toevlucht weer te geven – waaruit blijkt hoe subjectief recensies zijn (ook al suggereert Trouw objectiviteit):

 

‘Vlammend Paradijs’ is een schitterend boek. Dat een pastor met zoveel openhartigheid en poëzie kan schrijven over zijn jonge leven in de wilde jaren ’60 en ’70 heeft mij in mijn ziel gepakt. Menig maal waande ik mij te wandelen in het aards paradijs van vóór de zondeval en hoorde ik de zang van het Hooglied. Maar ook de tussenliggende gedeelten zijn van een directheid en intensiteit die ontroeren. Een pastor die met zoveel humor en tegelijk met zo’n mystieke bevlogenheid de moeizame weg kan beschrijven waardoor hem het geschenk van de liefde ten deel viel is meer dan een kunstenaar. Het veronderstelt een heel proces van ontlediging. Het heeft met nederigheid te maken. Zo’n pastor zal zeker ook de weg vinden in de rimboe van de moderne theologie. Pastor zijn in deze tijd: Wim Jansen heeft het geleerd van zijn geduldige en wijze vader, die nog de koeien molk met de hand, maar vooral van de oprechte relatie met zijn soulmate. Ja, ‘Vlammend Paradijs’ vlamt in menig opzicht. Het is dan ook een boek, weliswaar bescheiden van vorm, dat mij van het begin tot het einde heeft geboeid, ontroerd en geïnspireerd. En … op zijn tijd heeft het me ook heerlijk doen lachen.’

Broeder Gilbert Langerwerf

 

 

 

Adieu Kerst

Ziezo, het vreselijkste van alle christelijke feesten zit erop. Ik heb nu dan ook mijn Adventspreek ‘Roodkapje en de ‘lone’ wolf’ alsmede mijn Kerstmeditatie op de site gezet. Hopelijk mijn laatste Kerstpreek. Niet dat ik het hoofd neer wil leggen – hoewel de generatiegenoten om mij heen een voor een weg lijken te vallen – maar ik hoop over anderhalf jaar met emeritaat te gaan en vanaf volgend jaar geef ik mijzelf het cadeautje van een vrije Kerst!

De opgefokte sfeer van  obligate gezelligheid en religieus consumentisme staat me al mijn hele predikantenbestaan tegen. Ja, dit heeft verdacht veel weg van een tirade. Het moet er maar eens uit na jaren van groeiende tegenzin.

Ook Oud en Nieuwjaar vind ik tenenkrommend, maar dat geschreeuw ontvluchten we al jaren. Dit geschreven hebbend op de valreep voor ons vertrek naar de Ardennen wens ik ieder niettemin een mooi 2014.

even bijpraten voor kerst

Schandalig lang blog niet bijgewerkt. Terwijl er toch van alles gebeurd is. Wat betreft Vlammend Paradijs: reacties blijven binnendruppelen, rustig aan maar gestaag. Ik overdrijf niet: van positief tot heel positief. Bij sommige mensen, van wie je reactie zou verwachten, radiostilte. Ik vrees dat de thema’s van zowel erotiek als depressie - en vooral de openheid daarover - sommigen een ongemakkelijk gevoel bezorgen. Je kunt ook zeggen: schijterigheid.

Behalve de positieve recensie in de PZC ook nog een op de website van de VVP, helaas eenzijdig gefocust op de erotiek (alsof die hele existentiële crisis er niet in voorkomt). De recensent spreekt zelfs van ‘misschien wel het eerste theologische boek waar je rode oortjes van krijgt’. Als dat zo is ben je toch echt niet veel gewend… Gewoon niet goed gelezen wellicht.

Waar ik meer van verwacht is het in januari op handen zijnde interview over het boek met Lisette Thooft voor Volzin. 

Verder in de persoonlijke sfeer verdriet om overleden goede vriend Marius in Enschede. Na Kerst zal ik de uitvaart doen. Een voorrecht om te doen maar ook zwaar.

Bij preken de bijzondere doopdienst in Delft geplaatst: de Irakese vluchteling Gahlid. Binnenkort plaats ik ook de Adventspreek Roodkapje.

Terugblik presentatie Vlammend Paradijs 15 november

Weer een goede opkomst, over de honderd. Het wordt zo langzamerhand een reünie, die boekpresentaties, van familie en vrienden en (een handvol) trouwe ‘lezers’, nu uitgebreid met Koorkerkers en andere Walcherenaars. Ook nogal wat mensen die ik niet kende. Gedegen verhalen over het boek door de inleiders, een mooi gitaarstuk van Emiel en Hans, en hartelijke ontmoetingen. Het was voor ons weer echt een feestje. Dank allemaal!

Mijn toespraakje, met (denk ik) een paar pittige punten, over ‘de truttigheid voorbij’ (inzake erotiek) en ‘het openbreken van de correctheid’ heb ik op de site gezet onder Lezingen.

De eerste reacties op het boek komen binnen. Over het algemeen herkenning en ontroering. Van de negatieve reacties, die er ongetwijfeld ook zullen zijn, krijg ik nooit zo’n goed beeld omdat die veelal achter mijn  rug blijven…

Lezing 7 november en boekpresentatie as. vrijdag

Een mooie opkomst afgelopen donderdag 7 november in de Zeeuwse Bibliotheek. Lezing over ‘De religie voorbij – theïsme, atheïsme en anatheïsme (oftwel: anders spreken over God). Een aula vol, goede aandacht en intelligente vragen. Een feest om te doen! Ik zet de lezing nog niet op deze site, want het is de bedoeling dat ik er het land mee intrek.

Verder verheug ik mij op as. vrijdag 15 november, de presentatie van ‘Vlammend Paradijs’. De jongens hebben in ieder geval een mooi muzikaal intermezzo, ‘Sear me’ van heavy metalgroep ‘My dying bride’. Een verrukkelijke depressief nummer – en als depressief verrukkelijk is heet het melancholisch…

Uitnodiging lezing en boekpresentatie Vlammend Paradijs – bekentenissen

Van harte welkom op de lezing van 7 november in de Zeeuwse Bibliotheek – de religie voorbij – en op de boekpresentatie van 15 november in de Koorkerk, vanaf 16.00 uur.

Hieronder de flaptekst van Skandalon (de prachtige omslag met het fragment uit Botticelli’s ‘De geboorte van Venus’ kan ik hier helaas nu nog niet weergeven, maar dat komt nog):

 

Vlammend Paradijs  is een openhartige en liefdevolle reeks bekentenissen over een adolescente crisis, over erotiek en God. Wim Jansen beschrijft met ontroering en ironie zijn volwassenwording in de jaren zestig en zeventig.  Hij maakt de lezer deelgenoot van zijn worsteling met het onvolmaakte – zoals de handicap van zijn ‘gekke broer Jaap’ – maar ook van zijn vlammende liefde voor het schone; de poëzie en Naomi.

 

Opgroeiend in een uithoek van een Zeeuwse polder, het Paradijs, ziet Wim Jansen hoe zijn geboortegrond teloorgaat als daar een groot chemisch concern verrijst. De vlam van een naftakraker zet alles in een hels licht. Het veranderende landschap verbeeldt zijn eigen periodes van hoop en depressie, van innerlijke rust en van angst als hij zijn grote liefde dreigt te verspelen. Is het mogelijk om een verloren Paradijs te hervinden?

 

Dit boek leest als een roman. Tegelijkertijd is het een eigentijdse ‘confessio’. Oek de Jong meets Augustinus. – de uitgever

 

 

 

Vlammend Paradijs – bekentenissen (presentatie 15 november)

Dit gaat ‘m dus worden, de titel. De omslag is versierd met de prachtige, rode lokken van Venus, een fragment uit ‘De geboorte van Venus’ van Botticeli. Op 15 november vindt de presentatie plaats om 16.30 uur in de Koorkerk. Henk Groenewegen, theoloog en theatermaker te Scheveningen (en collega in Delft) zal de inleiding verzorgen. Er zal wellicht ook een muzikaal intermezzo zijn, van de kinderen en van mijzelf.

Verder: aan de preken heb ik “ONE” toegevoegd, een wandeling langs mijn ziel, langs de psalmdichter, en vervolgens langs Plotinus (Grieks filosoof 3e eeuw voor Christus), de ijverige Martha uit het beroemde verhaal, Bono van U2 en uiteindelijke de nihilist Kirilow uit Dostojewki’s Demonen…   

Wordt dit ‘m?

Voorstel titel en ondertitel van de redacteur van Skandalon is:

Vlammend Paradijs – bekentenissen.

 

De letterlijke vlam van de naftakraker, de teloorgang van het Paradijs, mijn woede daarover, maar ook de vlammen van de hartstocht en de liefde – het zit er allemaal in. Ook in “bekentenissen” zit zowel de positieve als de negatieve associatie, in de zin van liefde bekennen maar ook van opbiechten. Tegelijk heeft het de verwijzing in zich die ik wil, namelijk naar de Confessiones van Augustinus.

Ik denk dat dit’ m gaat worden.