Tohoewavohoe

Dit zijn ze dan weer, de door mij zo verafschuwde donkere dagen. Maar één ding levert dit jaargetijde wel op: prachtig licht in pastelkleuren – tenminste als het niet regent uit een grauwe lucht, zoals vandaag. Gistermorgen vroeg, op weg naar Delft, zag ik het licht worden.vanuit de trein. Het daagde letterlijk in het oosten, richting Brabant. Vanuit een dieproze rivier aan de lage hemel rees de zon omhoog, een messcherp getekende cirkel, heel groot en blinkend en van rood goud.

Van dit soort momenten leef ik.

Mijn ‘Adventsdienst’ – tohoewavohoe – vandaag geplaatst. Op naar kerst maar weer. En daarna de terugkeer van het licht!

Geraniums en vijgenbomen en tatjespap…

In de aanloop naar mijn emeritaat volgend jaar begin ik al dingen af te bouwen. Met het oog op de geraniums waarachter ik hoop te gaan zitten… of de vijgenboom waaronder ik in de zomer vaak hoop te liggen!

Om te beginnen ben ik niet langer beschikbaar voor rentapriest. Niet dat er zoveel gebruik van werd gemaakt: de meeste mensen, bruidsparen vooral, wisten mij op persoonlijke titel te vinden. Maar ook daar wil ik mee stoppen. Ik heb mij misschien net iets te vaak moeten uitrekken bij mijzelf vandaan in het ‘religieuze ceremoniemeesterschap’.

Alle aanbod van huwelijksdiensten, uitvaartbegeleiding alsmede de tarieven heb ik dus uit het menu gehaald. Het heeft nooit echt goed gevoeld om geld te vragen voor dingen die ik van nature voor mensen wil doen, met name een luisterend oor zijn. Mensen die mij ‘nodig hebben’ weten me toch wel te vinden. Deze, mijn website, heeft voortaan alleen nog die functie: informatie over mijn publicaties en persoon – en mogelijkheid tot contact.

Tenslotte: nieuwe preek toegevoegd over andere, meer vrijzinnige kijk op ‘avondmaal’. Thema: tatjespap. Ra ra…

Superklein kruistochtje tegen verplatting plus update publicaties

Licht rumoer in Trouw n.a.v. mijn artikel over de Bijbel in Gewone Taal. Mijn verhaal werd opgevoerd in de cartoon ‘Anton Dingeman’ van Pieter Geenen, verder een paar kritische brieven en een instemmend geluid van Nuweira Youskine in haar column. Ik begrijp de tegenargumenten heel goed, maar van mijn kant – taalliefhebber – vond ik het nodig om een tegenwerping te maken tegen de zoveelste vervlakking in vertalingen. Wat mij het meest stoort is het feit dat vertalers net doen of mensen die de bijbel niet kennen achterlijk zouden zijn, dat zij een bepaald ‘taaleigen’ niet zouden snappen. Door de ruif al te laag te hangen doe je mensen geen recht.

Dit artikel heb ik nu op de site geplaatst, en ook nog de lezing over anatheïsme van vorig jaar plus de meditatie ’Op de stoel van God?’.

Rest mij alleen om te melden dat de herfst nu echt begonnen is en dat ik mijzelf dus maar van de straat houd door nogal wat lezinkjes hier en daar.

Laatste updates

Na een redelijk mooie zomer – qua weer! – glijden we nu de herfst in. Oktober alweer. Maar het blijft nazomeren. Ik koester mij zo lang mogelijk in de zon.

Komend najaar een paar lezingen te gaan over ‘Vlammend Paradijs’: 26 oktober Enschede, 9 november Akersloot en 27 november de Zeeuwse Bibliotheek in Middelburg.

Verder geniet ik nog steeds van de prettige sfeer in Delft en de ruimte en waardering die ik in de Koorkerk krijg. Nietemin hoop ik over een jaar met emeritaat te gaan.

Mijn boek daarover heb ik net afgerond. Werktitel: Dominee zoekt God.

 

Op deze site heb ik zojuist een nieuwe meditatie geplaatst: Alfred J. Kwak en de zomer van 2014. Want het was me het zomertje wel! De duivel schijt altijd op een grote hoop, ook in de tijd – zo bleek maar weer eens.

Zo, blogje weer bijgewerkt.

Vakantie

Ik heb zojuist mijn laatste dienst/preek/meditatie op de site gezet: Protestbrief van Noach aan God. Aanleiding was een leuk boekje dat ik te lezen kreeg: Om acht uur bij de ark. Over drie pinguïns waarvan er twee aan boord van de ark mogen. Een dilemma… Een verhaal waarin wordt gespeeld met dat aloude zondvloedverhaal, grappig maar ook indringend. Het boekje bracht me op het idee waar ik al langer mee rondloop: Dat het zondvloedverhaal in wezen zo’n vreselijk verhaal is… terwijl het altijd zo lief en kleurig wordt afgebeeld in kinderbijbels. En ook nog als goed nieuws! Nota bene, is het goed nieuws dat er een gezin wordt gered terwijl de rest van de mensheid verzuipt?

In de vieringen heb ik ook teksten gebruikt uit de Koran en het Gilgamesj-epos: een zondvloedverhaal met een heel andere boodschap…

 

Afgelopen week veel positieve reacties op mijn boekjes gekregen, zowel op ‘Waar ben je nu?’ als ‘Boerenkind’ als ‘Vlammend Paradijs’. Altijd prettig om te vernemen, zeker als er elke dag zo’n berichtje binnenkomt.

En nu: vakantie!

Geplaatst: Een vrouw met een baard

Conchita Wurst, de winnaar/winnares van het decadente songfestival bracht me op het idee om op zoek te gaan naar de vrouwelijke component van het goddelijke. Die vond ik in androgyne godenbeelden – nota bene mannen met borsten en vrouwen met baarden – en in de oude traditie van Sophia, de ‘vrouw van God’. Maar ook in het Pinksterverhaal, in de metafoor ‘Geest’. Vandaar dat ik dit thema zowel in de Pinksterdienst in de Koorkerk als in de dienst op zondag Trinitatis (Vader, Zoon en Geest) in Delft kon gebruiken.

Vandaag deze meditatie op de site gezet.

 

Dit verhaal had de vrouw in mijn geboortedorp moeten horen, die een ’kweene’ werd genoemd en een eind aan haar leven maakte… Zie verder de preek ‘Een vrouw met een baard’.

Delfts blauw

Een oudere dame in Delft werd opgehaald door een taxi om naar de kerk te gaan.

‘Waar wilt u heen, mevrouw?’, vroeg de taxichauffeuse. ‘Naar de kerk? Dat ken, hoor, mevrouw, maar ik heb er niks mee. Met het hele geloof niet! Die ouwe daarboven – die moest een schop onder ze hol hebbe…’

 

Over godbeelden gesproken…

Leek me leuk om daar een preek over te maken.

Heb ik in de Koorkerk en in Delft gehouden.

Vandaag op de site geplaatst.

Haaaa, wat een weer!!!

Heerlijk, heerlijk, heerlijk. Zomer in mei!

We hadden al een mooi voorjaar. Alleen onze meivakantie in Frankrijk was qua weer rampzalig.

Nu genieten mijn oude botten en door de kou getekende huid.

Licht, licht, licht.

 

Krijg nog altijd mooie reacties op ‘Vlammend Paradijs’.

Ben begonnen aan nieuw boek.

In overleg met een redacteur van een uitgeverij.

Over een dominee die afscheid neemt, met emeritaat gaat.

Vooruitblik op volgend jaar dus.

Werktitel: Dominee zoekt God.

 

Ik heb nu eindelijk ook de Paaspreek op de site gezet: Pasen met Oek de Jong.

Een prachtig citaat uit ‘Pier en oceaan’ was mijn uitgangspunt.

 

Nu op naar het feest van 6 juni.

Veertig jaar getrouwd en vijfde kleinkind op komst.

 

Iets anders tenslotte:

Met Pinksteren ga ik preken over ‘God, een vrouw met een baard?’.

Tot zover deze update.

Interview “Giet je verhaal maar leeg in mij”

Lisette Thooft interviewde mij.
Het artikel, met als titel : “Giet je verhaal maar leeg in mij”, kun je lezen in de PDF.
Uit de introductie van het artikel:

In zijn jonge jaren hield hij experimentele diensten met popmuziek. Nu zet hij zijn kaarten op de mystiek. In zijn nieuwste boek ‘Vlammend Paradijs’ vertelt predikant Wim Jansen (63) meeslepend over zijn wilde jeugd in Zeeland en zijn volwassenwording.

 

interview

Geplaatst

Te lang niet bijgehouden. Ben er niet zo van. Ik heb nu wel twee meditaties geplaatst, over ‘Erlkönig’ van Goethe en ‘Jezus bij DWDD’ (dialoog tussen Matthijs van Nieuwkerk en Jezus).

Ik ga ook nog proberen het interview in Volzin te (laten) plaatsen.

Verder vrolijk op weg naar Pasen!