Weer eens voorgegaan…

Gisteren weer eens voorgegaan in de Koorkerk.

Meer dan een jaar geleden!

Hoe voelde het? – vroegen velen.

Zoals wanneer je een vriend lang niet gezien hebt: het is meteen weer vertrouwd.

Tegelijk merk ik ook dat ‘nu en dan’ genoeg is: ik ben echt verzadigd.

 

Wel indrukwekkend om mensen te zien uit mijn vorige pastorale leven. 

Zelfs iemand die stervende is.

Wat een bijzonder werk was het toch om zoveel te kunnen betekenen in iemands leven.

Ik hoop maar dat die mensen er iets aan gehad hebben. 

 

Ik heb de lezingen en de meditatie bij Publicaties/Preken toegevoegd.

Thema: Waarom zit je zo in het donker? 

De duisternis maar eens positief belicht, in deze tijd van lichtvervuiling… 

Het regent en het is november…

… weer keert het najaar en belaagt…

Ik zal niet verder gaan met deze Bloem. Hij is treuriger dan ik november beleef.

Werkelijk schitterende luchten, het lijnenspel van de kale takken daartegen…

Maar november is alweer bijna voorbij. Er waren wat probleempjes met mijn site. Vandaar dat het zo lang heeft geduurd. 

 

Gisteren de vader van vriend Jaco begraven. 

Het voelde goed om weer een uitvaartdienst te doen:

de rust, de bezonkenheid, en in dit geval een postuum geschenk aan Jaco.

Zie mijn boekje ‘Waar ben je nu?’

 

Volgende week, 3 december, ook weer eens voorgaan in de Koorkerk. Ben benieuwd hoe ik dat zal ervaren. 

 

Het zal er dan toch van gaan komen volgende zomer, met nog een kleine slag om de arm: een nieuw boek over ‘Bidden als levenskunst’ (vermoedelijke ondertitel), bij uitgeverij Meinema deze keer. 

 

Het zal er ook van gaan komen: onze reis naar Chili in februari. Geboekt. Op naar Santiago waar het volop zomert! Hans, Camila en Emma, here we come. 

 

Mijn laatste column op www.nieuwwij.nl over de geboorte van zevende kleinkind Saar. 

https://www.nieuwwij.nl/opinie/wim-jansen-leeftocht-nieuwe-wereldburger/

Volgende week komt er alweer een nieuwe aan. 

 

 

 

Oktober update

We waren in de Provence, getuige een paar gedichtjes die ik heb toegevoegd. 

Het was mooi en goed zo samen. 

Tegelijk merken we dat we het kunnen missen, reizen, vakantie en dat soort stuff…

Maar het was een mooie toegift. 

 

Verder vandaag op Nieuwwij een nieuwe column over ‘de waan van het religieuze gelijk’.

Daar komen de reacties nogal eens. 

 

Volop herfst en het licht is mooi. 

De stilte erbij en alles is volmaakt. 

Nazomer-update

Typisch eind augustusweer. Laag licht, beetje heiig ’s morgens, dauw…
Ik zal binnenkort wat nieuwe gedichten invoeren.
Verder: met dit blog doe ik niet zoveel. Deze site is sowieso meer ter info wat betreft mijn persoontje en mijn publicaties.
Met mijn blog op www.nieuwwij.nl – een keer per maand een column – doe ik meer. Daar ook de reacties.

 

 

Manuscript ‘Bidden voorbij de religie’ is klaar. Ligt bij uitgever. Nu afwachten.
Tenslotte: steeds meer behoefte aan mediteren. Kan ik uren. In de tuin. Schrijven is bijzaak geworden. Werd tijd ook.
Tot zover deze niet bepaald schokkende update.

Hij kon het schrijven niet laten

Moest denken aan dat liedje van Wim Sonneveld: Zij kon het lonken niet laten…
De laatste weken toch weer veel meer aan het schrijven geslagen. Niets begrijp ik van die wonderlijke drang. Ik weet heus wel dat het gemist kan worden. Maar het blijft maar komen.
Ineens zat ik in het spoor wat mijn boek over bidden betreft. Waar gaat dat over? Niet zomaar bidden, maar bidden de religie voorbij, bidden voor ongelovigen, bidden als universeel menselijke mogelijkheid, bidden als levenskunst… iets in die sfeer dus. Heb nu de smaak te pakken en ruik de stal.
Daarnaast nog steeds bezig met jeugdverhalen – de tijd die ik deelde met mijn vader, 1950-1977 – en nu en dan een gedicht. In de PZC van 23 juli, bijvoorbeeld, ben ik aan de beurt voor de rubriek ‘Vers op zondag’.
En dan nog mijn columns voor Nieuwwij.nl
Diogenes de dominee staat op het punt van online komen.

 

Hoezo het contemplatieve leven?
Jazeker, toch wel.

 

Vandaag 1 juli, maar het lijkt wel herfst.
Niet klagen, prachtige juni gehad!

Zomer

Het is nu toch echt zomer.

Heerlijk, een feest van groen en licht en geuren.

En het contemplatieve leven…

 

Nu en dan een column op Nieuwwij.nl

En verhalen over vroeger aan het schrijven, maar mondjesmaat nog steeds.

Heb er niet meer zo’n behoefte aan en vind het niet meer zo belangrijk.

Vooral dat laatste is heerlijk.

Niettemin: kan het blijkbaar nog steeds niet laten.

 

Ook nu en dan nog een nieuw gedicht.

Nu net op de site bijgewerkt.

Intensivering van de stilte

De wereld bloesemt.

 

Zoon uit Chili, met squaw en indiaantje waren hier afgelopen maand.

Daar vooral mee bezig – en met andere kinderen/kleinkinderen.

Geen tijd voor, geen zin in blog.

 

Blog op Nieuwwij.nl veel gelezen.

Verder rustig aan het schrijffront. Werk gestaag aan paar grote projecten, een over bidden. Maar geen haast. Liever bid ik dan erover schrijven.

 

Dit was het voorlopig wel weer.

 

 

Een liefdevol 2017

Inmiddels een kleinkind rijker – in Chili, Emma Isabel – en een jaar verder.

 

Allemaal een liefdevol 2017!

Meer kan ik niet wensen.

Gelukkig Nieuwjaar – dat klinkt me te leeg. Gelukkig, wat is dat? Geluk is een bijproduct. Je kunt niet altijd gelukkig zijn. Maar in de liefde word je nu en dan geluk geschonken.

 

We gaan rustig verder met mediteren (niet de focus op geluk, maar op God/Liefde) en schrijven en nu en dan een lezing. Zoals volgende week in Gouda.

Best veel reacties (en positief) op Zingen aan de Styx. Afgelopen zaterdag – oudejaarsbijlage – uitgebreid interview in Friesch Dagblad.

 

Op Nieuwwij.nl mijn meest recente column:

http://www.nieuwwij.nl/opinie/waarom-mensen-nog-kinderen-willen-in-wereld/.

Dat was ‘m dan…

Afgelopen zaterdag 5 november presentatie Zingen aan de Styx. Met twee prachtige inleidingen, van mijn opvolger in de Koorkerk Ineke de Feijter (zie bij ‘Lezingen’) en de uitgever Jan de Vlieger. Gevoelig gitaarspel van zoon Emiel. Mooie middag.

Maar nu ben ik het ook wel zat. Al het vermoeiende gedoe eromheen. Heb aan de trouwe bezoekers beloofd dat dit mijn laatste publicatie is!

 

Eerste exemplaar opgedragen aan kleindochter op komst in Chili, waar ongeboren kinderen al een naam krijgen: Emma Isabel.

 

Zie recensies op de site van Skandalon (twee in de PZC).

Die van mijn Nieuwwij-collega Marianne van Waterschoot, zie de link hieronder.

Net bericht gekregen dat nota bene Friesch Dagblad langs komt…

 

http://www.nieuwwij.nl/opinie/alleen-omhelzing-was-vrij/.

 

Nazomer met Monet / Aankondiging presentatie ‘Zingen aan de Styx’

Heerlijke nazomer, het lage licht, zo zacht, verneveld.

Prachtig.

Het is de bedoeling dat de omslag van ‘Zingen aan de Styx’ die sfeer weergeeft – met een Seine-schilderij van, natuurlijk, Monet!

 

Zaterdag 5 november de presentatie in de Koorkerk.

Een inleiding van Ineke de Feijter, mijn opvolgster in de Koorkerk, en muzikaal/poëtische expressie samen met Emiel (hij speelt mooie nummers op de gitaar en ik draag enkele gedichten voor).

 

Hier de link van mijn laatste column op Nieuwwij.nl:

 

http://www.nieuwwij.nl/opinie/ik-noem-u-dus-geen-god-of-toch-wim-jansen/.