Geslapen

Ik had zo zacht geslapen – uit het gedicht De moerbeitoppen ruisten van Beets.

Soms heb je dat, zoals ik gisternacht.

En terwijl ik best wat zorgen had over van alles en nog wat met de kinderen klopte alles.

Alles was zogezegd in ruste. 

En ook al was het niet goed, het was toch goed. 

En dan ‘s morgens, dat licht van september…

Zie onder de link naar het gedicht dat daaruit ontstond. 

 

Beste allen,
een gedichie misschien als een beetje troost voor ‘alles wat zeer kan doen’.
Alleen al de foto is rustgevend. 
Aan God zal het niet liggen, schreef Etty Hillesum, in Westerbork nota bene.

https://ongrond.nl/2020/09/die-alle-wonden-heelt/

Voor wie erbij waren en voor geïnteresseerden:
de preek n.a.v. Zwarte schuur, die ik in Brouwershaven en in de Koorkerk hield, heb ik uitgewerkt en verdiept tot essay voor de Volzin van oktober: 
De gruwel en de troost.

Wordt dus vervolgd.
Hartelijke groet,
Wim  

 

 

Zielsgelukkig

Vaak word ik ‘s morgens vroeg wakker in een cocon van geluk. 

Het is vreemd, uitgerekend in dit perspectief van eindigheid. 

Tegelijk signaleer ik malaise en onbehagen in de samenleving.

Vandaar geïnspireerd tot nieuwe column.

 

Beste allen,
met alle technische verworvenheden lijken we niet gelukkiger geworden en slechter om te kunnen gaan met tegenslagen.
Vanuit mijn onzekere situatie maar zelf zielsgelukkig een diagnose – voor wat die waard is.

https://ongrond.nl/2020/09/waarom-worden-wij-maar-niet-gelukkig/

Voor de liefhebbers in de regio: zondag 6 september mag ik weer voorgaan in de Koorkerk.
Thema n.a.v. Zwarte Schuur van Oek de Jong: Het witte licht in een zwarte schuur.  
Ik verheug me erop.

Geniet van de nazomer,
Wim

Carola Schouten en goed nieuws van de dokter

Eindelijk de hitte voorbij, in de aangename koelte.

Zelfs dat het vandaag een herfstdag in augustus lijkt vind ik deze keer niet erg. 

Carola Schouten in Zomergasten inspireerde me tot een artikel over vergeving. 

En goed nieuws vanuit het ziekenhuis.

Zie mijn rondzendmail van gisteren.

 

Beste allen,
nieuwe column n.a.v. Carola Schouten in Zomergasten.
Vergeef mij dat ik over vergeving schrijf…
Vergeef mij überhaupt dat ik zoveel schrijf…

www.ongrond.nl/2020/08/vergeving-het-geheim-van-het-leven/

Een riedeltje van persoonlijke updates voor wie die mee wil krijgen:

1. Over mijn ziekte. Deze keer iets uitgebreider omdat a. velen ernaar vragen, b. het anders voor jullie niet meer te volgen is.
Het lijkt nu ver weg maar afgelopen winter gaf de oncoloog mij toch echt te verstaan dat een agressieve, ongeneeslijke kanker zich in mijn lijf had uitgezaaid en dat er snel iets moest gebeuren. Dat is niet veranderd. Ik heb toen niet gekozen voor de standaard, alles dicht timmerende kuren-combi om zo lang mogelijk te rekken, maar voor kwaliteit van leven, met een zg. intermitterende kuur (dus met pauzes). Vooralsnog pakt dat goed uit. Mijn uitslag deze week gaf aan dat de stoute waarden weliswaar  iets gestegen zijn maar niet verontrustend, zodat ik nu voor de tweede achtereenvolgende keer mag overslaan. En zelfs tot november mag wachten, waarbij ik me ook nog eens goed voel. Iedereen blij, maar ook wel een beetje verwonderd… Want gebruikelijk is dit niet. 

2. We gaan dus door met dubbel leven. Ook met schrijven en voorgaan. Te weten op 30 augustus in mijn oude gemeente Brouwershaven. En 6 september weer in mijn oude gemeente Koorkerk Middelburg. Ik speel dan met een thema uit de roman Zwarte schuur van Oek de Jong: de schilderijen Kruisiging en Opstanding van Grünewald. Over lelijke buitenkant en mooie binnenkant. 

3. Ons achtste kleinkind op komst (december) heeft zich geopenbaard als zijnde een zoon. Dat mag ook wel eens na al die meiden… 😉 
Een heuse indiaan.

Zo, bijgepraat,
Fijn weekend,
Wim 

Oase

De morgens zijn een oase in deze hittegolf.

En zo ongelooflijk mooi – dat het lijkt op een ontmoeting met God. 

Zeker als je een ree ziet opduiken aan de bosrand… 

En dan komen de woorden, van een gedichtje deze keer.

 

Beste allen,
terwijl de hitte ons om de oren slaat blijft de inspiratie maar komen.
Vooral ‘s morgens vroeg, de foto is vers van vanmorgen, evenals het gedichtje trouwens.

https://ongrond.nl/2020/08/altijd-bedacht-op-god/.

Hartelijke groet,
Wim

Hitte en mijn credo

Een hittegolf is tot daaraan toe, maar zo lang….

En de nachten die nauwelijks afkoelen.

Daaraan merk ik dat mijn lichaam veel te verstouwen heeft gekregen de laatste jaren: ik moet mij uiterst gedeisd houden. 

 

Stuk geschreven n.a.v. het boek van Stephen Hawking.

Deze column behelst zo ongeveer mijn credo: de reis naar binnen.

Vind het zelf een van mijn beste artikelen, maar zoals vaker, die worden het minst gelezen en leveren de minste reacties op. 

De meeste mensen kunnen er blijkbaar niet mee uit de voeten: die innerlijke weg. 

Onbegrijpelijk… 

Zie rondzendmail hieronder:

 

Beste allen,
stil achter de laptop beetje schrijven: een manier om te overleven.
En dan ontstaat er weer wat – over  Stephen Hawking deze keer. 
Kost wat meer tijd dan een gedichtje, maar niet onbelangrijk, dit.
Wie wil er nou geen beter wereld…?

https://ongrond.nl/2020/08/reis-naar-een-betere-wereld/

Komt ook nog op Nieuwwij. 
Hartelijke groet en blijf vooral rustig,
Wim 

Tussen slapen en waken

Tijdens het langzaam wakker worden uit een diepe slaap ervaar ik een intense verbondenheid. Met het leven, het licht dat door de gordijnen schemert, de komende dag, mijzelf en de warmte, de vrede, de liefde die ik God noem. 

Het is heel innig. 

In een gedichtje weergegeven en dat op Ongrond geplaatst.

Zie link in rondzendmail hieronder. 

 

Beste allen,
maar weer eens een rustgevend gedichtje – zo gelezen!
Smaak te pakken…? 

www.ongrond.nl/2020/07/intiem/

Aanstaande zondag in de Koorkerk: Als een maki in de zon. 
Met het lied My back pages van Bob Dylan, in de sprankelende uitvoering van The Byrds. 

Van het medische front geen nieuws.
Over een week of drie bloedonderzoek – maar voel me nog goed.
Hartelijke groet,
Wim 

Typhoon in Zomergasten

Omdat de discussie in ons land volledig lijkt dicht te slaan… moest ik de vraag stellen.

Reacties op Facebook heel wisselend. 

Prima, ik beweer niet dat ik gelijk heb, maar ik wil op z’n minst dit geluid laten horen. 

Het gaat me overigens vooral om het laatste paragraafje…

Zie de link in de rondzendbrief.

 

Beste allen,
deze keer op Nieuwwij, want maatschappelijk thema:
Black lives matter en Typhoon in Zomergasten.

https://www.nieuwwij.nl/opinie/black-lives-matter-vragen-aan-typhoon/

Staat eveneens op Ongrond trouwens. 
Geniet van de Hollandse zomer met de mooie luchten!
Wim

Maki

Ongelooflijk, dat beeld van een maki (Madagaskar) in de zon.

Die beesten mediteren gewoon.

Heb er een gedichtje aan gewijd en het op Ongrond laten plaatsen,met foto!

Zie daartoe mijn rondzendmail met de link.

 

Beste allen,
geen column deze keer maar een kort gedicht – bij de foto van de zonnebadende maki.
Dit is mediteren… zo eenvoudig en aards is het. 
En het helpt. 

www.ongrond.nl/2020/07/mediteren/

Het is het thema van mijn (vervangende) dienst op 2 augustus in de Koorkerk: Als een maki in de zon.
Hoe het fragiele het eeuwige kan ontvangen…

Hartelijke groet,
Wim  

70

Eergisteren 70 geworden. 

Onvoorstelbaar – het kan niet waar zijn – droom is ‘t leven, anders niet – al dat  soort uitdrukkingen komen in me op. 

Mooi tuinfeest gehad gisteren met kinderen/kleinkinderen, familie en enkele vrienden. Dus zeer dankbaar jongetje van 70 hier. 

Zie ook mijn reflecties daarover in de column n.a.v. mijn verjaardag.

Hieronder de rondzendbrief met de link en  ook ongedacht goed nieuws – en ook wat info over uitvoerige tv-opnamen van vorige week: comeback van mijn vele tv-optredens in de jaren 90 ;-)) 

 

Beste allen,

yes! De zeventig gehaald! Dit is niet een sollicitatie naar een stortvloed aan gelukwensen maar een gebed voor mijn kleinkinderen….

Zo begint mijn nieuwe column. Bij deze:

www.ongrond.nl/2020/07/gebed-van-een-70-jarige/

Persoonlijke updates (voor wie ze mee wil krijgen):

1. Gisteren zeer goede uitslag bloedonderzoek. Ook na anderhalve maand uitstel van mijn tweede kuur zijn de stoute waarden nog steeds aan het dalen. Oncoloog verbaasd. Mijn keuze voor kwaliteit van leven lijkt nu waarachtig ook kwantitatief te worden beloond. Voorlopig geen tweede kuur en chemo lijkt helemaal van de baan… Mooi cadeautje. Maar ik besef natuurlijk hoe broos het is. We leven dubbel in deze dagen: zie ook column.  

2. Wanneer is de uitzending? 
Dat is de vraag van velen na twee intensieve dagen van filmen afgelopen week door de (IKON-bloedgroep binnen de) EO. Het is niet één uitzending, het worden er drie. Maar wees gerust, niet alleen over mij (zou ook niet gezond zijn voor mijn ego!) Het betreft een nog niet bestaande serie, een soort beeldverhaal, van drie afleveringen waarin ik samen met nog twee anderen telkens mijmer rond het thema ‘dood en ouderdom’. Als ik het goed begrepen heb tenminste… Ik ben zelf ook nieuwsgierig maar zal nog even geduld moeten hebben want het zal vermoedelijk november worden.
Ik houd jullie op de hoogte. 

Hartelijke groet en fijn weekend,
Wim

Overvoeren?

Volop bezig met afspraken voor serie EO/IKON.

Volgende week opnamen in Koorkerk Middelburg en op het Veerse Meer. 

Lijkt mooi te worden: geen interview maar door sterke beelden ondersteunde mijmeringen. 

 

Misschien overvoer ik de mensen met mijn schrijfsels.

Het blijft ook maar aanhouden en zich aandienen. 

Ik zal proberen me een beetje in te houden, maar de radicaliteit en de werkelijkheid van wat ik de goddelijke dimensie noem stroomt in mij over. 

Vandaag is het essay over ‘Na de crisis’ in Volzin verschenen – ik zal proberen het pdf naar deze site te transporteren.

In ieder geval ook weer de nieuwe rondzendmail met column: reactie op een reactie van een lezer. 

Reacties worden over het algemeen minder gelezen, merk ik.

Zonde, want dit vind ik een van mijn betere artikelen… 

Wat veel belangrijker is: het heeft heerlijk geregend!

 

Beste allen,
bij deze een nieuwe column:
n.a.v. reacties op Babyboomers – maakte nogal wat los, met name op Facebook Nieuwwij.
Over Michael P – het lijkt mij verschrikkelijk om dader te zijn… 
Of ben ik gekke Henkie? 

www.ongrond.nl/2020/06/is-liefde-gekke-henkie/

Binnenkort stuur ik essay Volzin op: Perspectief vanuit de oceaan.
Geniet van de regen!
Hartelijke groet,
Wim