Sneeuw!

Dat het nog bestaat!

Een heuse vorstperiode met sneeuw. 

Zo ongelooflijk mooi, dat wit in de zon, die ijskristallen. 

Een ouwetje en een nieuw gedichtje geplaatst op Ongrond.

Zie link in de rondzendmail.

 

Lieve mensen,
deze keer eens geen lange column, maar iets lichtvoetigs.
Drie kleine cadeautjes: een sneeuwfoto en twee sneeuwgedichies  – omdat jullie zo aardig zijn mij niet uit te zetten.

Vroeger meldde het weerbericht gewoon dat het ging sneeuwen, nu is alles meteen ‘code rood’.

https://ongrond.nl/2021/02/sneeuw-code-rood/

Hartelijke groet,
Wim

 

Visieloosheid van dit kabinet

Ik zag het voor me, het schilderij van Brueghel:

de blinden die de blinden leiden…

Dat is wat er nu gebeurt aan het Binnenhof.

Hoe kan men zo een samenleving kapotmaken!?

Mijn ziekte betekent niets in het licht van – nee, niet corona – maar de maatregelen!

Het is verbijsterend van visieloosheid.  

Zie link naar artikel in rondzendmail.

 

Lieve mensen,
zoveelste hartenkreet van oude man.
Het zal schuren.
Zet mij maar uit als het je te veel wordt…

https://volzin.nu/door-gebrek-aan-visie-gaat-ons-volk-ten-onder/

Update ziekte:
goed nieuws, stoute waarden weer gedaald, voorlopig geen injectie. 

Hartelijke groet,
Wim

Geen gezondheidscrisis maar een cultuurcrisis

Zo vloeit het een uit het ander voort.

Mijn pleidooi om jongeren niet langer in de lockdown te knevelen liep uit op onderstaande column over ouderdom en cultuurcrisis.

Daar weer onder een reactie die weer een nieuwe column uitlokte.

https://volzin.nu/de-vraag-is-niet-hoe-oud-je-wordt-maar-hoe-je-leeft-2/

Beste allen,
Vertrouwd is mij de bron die springt en stroomt… Johannes van het Kruis. 
Springen en stromen, precies zo vergaat het mij in deze levensfase, ik kan het niet helpen.
De reacties op mijn columns inspireren me weer tot nieuwe columns.  
Een lang stuk maar je moet er wat voor over hebben om te weten of er leven is na de dood 😉

https://ongrond.nl/2021/01/leven-na-de-dood/

Ziekte rustig, nog steeds veel energie, volgende week weer bloedonderzoek.
Hartelijke groet,
Wim

Laat de jongeren leven…

De jongeren zijn de slachtoffers van de lockdown, daar verzet ik me tegen – zegt Ad Verbrugge in een interview.

Daarmee zegt hij precies wat ik in toenemende mate voel.

Het inspireerde mij tot een column met veel citaten uit het interview. 

Een column met aan het slot ook een link naar dat interview. 

Opmerkelijk weinig reacties op dit verhaal – men is doodsbang af te wijken van de correcte mening. 

 

Beste allen,
nu de lockdown is verlengd en het zo langzamerhand uitzichtloos wordt…
een oud-leerling te hulp geroepen…

https://ongrond.nl/2021/01/dit-kan-zo-niet-langer-laat-jongeren-weer-leven/.

Er komt weer een tv-optreden, bij Tijs van den Brink deze keer, over een ander onderwerp maar wel weer n.a.v. een column.
Later meer. 
Hartelijke groet,
Wim

Reisje naar Spanje

Nu lees ik over sneeuw in Spanje, ook in Catalonië, en verkeerschaos in Zuid-Frankrijk en het Centraal Massief, precies daar waar wij langskwamen in de nacht van dinsdag op woensdag. Een nacht later had het niet meer gekund. 

Wij hebben nog het heldere licht gezien over de Pyreneeën en de Middellandse Zee.

Wat een geluk hebben we gehad. 

Het was eigenlijk onverantwoord in wintertijd.

Maar we konden niet anders.

Wij, zoons Emiel en Hans en ik, moesten voor ons gevoel naar de begrafenis van Sammy.

Zie de column.

 

Lieve mensen,
vannacht thuisgekomen van een uitputtende reis naar Spanje.
Reden: begrafenis van een vriend van onze kinderen, na weken van emotionele rollercoaster. 
Niet gaan slapen maar meteen gaan schrijven toen ik thuiskwam.

https://ongrond.nl/2021/01/requiem-voor-sammy

Hartelijke groet,
Wim

Op naar 2021

Mijn mailcontacten/gesprekken leveren vaak stof tot columns op. 

Dank daarvoor, al mijn gespreksgenoten! 

Op naar 2021.

2020 bracht velerlei verrassingen.

Wat heeft zijn opvolger in petto? 

Al was het alleen al de vraag: zal ik het overleven? 

Wat de lockdown allemaal doet met mensen, daarover de column. 

 

Lieve mensen,
bij deze mijn nieuwjaarcolumn.
Een hart onder de riem in de omstandigheden van het nieuwe jaar!

https://ongrond.nl/2020/12/hoe-om-te-gaan-met-de-omstandigheden/

Dank voor de reacties op het tv-gebeuren. 
En een goede jaarwisseling!
Hartelijke groet, ook namens Eliane,
Wim 

Pablo Agustin Jansen Ruiz

Welkom 8e kleinkind, 2e indiaantje, Pablo Agustin!

Geboren 16 december!

Mooi dat ik dat vrij moeiteloos heb gehaald.

Dat wist ik niet toen de tv opnamen zijn gemaakt voor het programma dat deze week is uitgezonden: Dorhout – op leeftijd in Nederland. 

Prachtige beelden en veel mooie reacties. 

Column gewijd aan Pablo. 

Zie rondzendmail.

 

Lieve mensen,
zie de column over de geboorte van het zoveelste goddelijke kind…(verschijnt ook op Nieuwwij)
Welkom Pablo Agustin Jansen Ruiz! 
Alles goed met ouders en kind. 

https://ongrond.nl/2020/12/t-is-geboren-een-goddelijk-kind/

Zelf de uitzending van vanavond reeds gezien.
Wat mijzelf betreft: het is niet al te erg.
Eliane en twee van onze kleinkinderen komen prachtig in beeld.
Ook de verhalen van de andere gasten zijn de moeite waard.
Van de opnames in de Koorkerk is in tijd niet zoveel overgebleven, maar de beelden die ze laten zien zijn wel heel mooi (gespeeld met het licht)   

Hartelijke groet en alvast mooie kerstdagen!
Wim

 

 

Pijn en pleister

Gelukkig heb ik geen pijn meer!

Goede uitslagen bloedonderzoek.

Althans… wel coronamaatregelenpijn. 

Maar ook een weg om die te verlichten.

En een boel updates in de rondzendmail hieronder.

 

Beste allen,
nieuwe column, met daarin tevens verwijzing naar ‘Blog’  Tegendraadse vragen op mijn website www.wimjansen.nu
Maar hieronder dus de link naar de column. 

 https://ongrond.nl/2020/12/pijn/

Updates:
Ziekte: stoute waarden gedaald, geen pijn meer, kuur slaat dus aan, weer een tijdje respijt :-)))
In februari nieuwe check. 

Na mijn – bescheiden – tv-optreden op 17 dec. (Dorhout, 23.00 uur NPO 2) verschijnt mijn soulbuddy Marga Haas prominent in De Verwondering op 20 dec. 
Verschil moet er zijn 😉

Volgende week verwachten wij ons 8e kleinkind, 3e kleinzoon, 2e indiaan.  
Ik houd jullie op de hoogte. 

Hartelijke groet,
Wim

 

Tegendraadse vragen

Wat ik nu ga schrijven betreft geen mening. Het zijn vragen naar aanleiding van het coronabeleid. Incorrecte vragen, vrees ik. Maar wel vragen die voortkomen uit pijn.

Weet iemand het antwoord op de volgende vragen? Zonder meteen te gaan schelden, zoals me dat de laatste tijd regelmatig is overkomen? 

 

Is er nou niemand die zich afvraagt bij die reusachtig fluctuerende getallen – de ene dag 1000 meer de andere dag 1000 minder – of die telling wel klopt? Ik heb het niet over fraude zoals een zeker persoon op deze planeet pleegt te doen, maar het roept wel simpelweg de vraag op: hoe kan dit?

Waarom  laten we ons gijzelen door getallen die steeds maar geen inhoud krijgen? Hoe ziek zijn  die mensen die positief getest zijn maar niet in het ziekenhuis terecht komen? Waar hebben we het dan over?

Waarom laat men het beleid bepalen door het aantal besmettingen (omdat er immers steeds meer getest wordt!) en niet door het redelijk stabiel blijvende aantal ziekenhuisopnames terwijl daar toch het probleem ligt?

Waarom wordt er alleen gehoor gegeven aan de druk van de zorg en niet aan de nood van zoveel anderen in de samenleving?

Waarom wordt er geen rekening gehouden met de grote lokale verschillen? Zodat in sommige regio’s het leven wel gewoon door kan gaan?

Waarom worden er willekeurige, onbewezen causale verbanden gelegd, zoals tussen Black Friday en de oplopende besmettingen? Dan zou je toch net zo goed de datum van de mondkapjesplicht kunnen koppelen aan dat aantal?

Wie zegt dat de maatregelen überhaupt werken? Je zou haast zeggen van niet, eerlijk gezegd. Niet omdat mensen zich er niet aan houden – dat doen ze over het algemeen wel – maar omdat we het lek simpelweg niet boven hebben.

Het is een publiek geheim dat het kabinet zelf verdeeld is over de maatregelen. Waarom is men daar niet transparant over? Dat zou velen goed doen die zelf twijfelen aan dit beleid.

Waarom kiest men voor het alles verbrijzelende ‘zekere voor het onzekere’, waardoor veel meer mensen getroffen worden dan nodig is? En niet voor maatregelen ‘op maat’, zoals het woord zelf zegt?

Baat het niet, het schaadt ook niet – zegt men van de mondkapjes. Dat is maar zeer de vraag. De baat is een vraag, maar de vermeende niet-schade ook. Waarom worden mensen die om medische redenen geen mondkapje kunnen dragen als paria’s behandeld? Symboolpolitiek? 

Hoe bestaat het dat de Britten al kunnen beginnen met vaccineren en het continent niet? Lopen we weer achter de feiten aan, net zoals met het jarenlang kapot bezuinigen van de zorg?     

Als men een complete lockdown zou doen – zoals een zekere viroloog telkens bepleit – waar is dat virus dan gebleven als we er weer uit komen? Dat kan toch niet zomaar verdwijnen? Dan moeten we dus tot in de eeuwigheid van lockdown naar lockdown??

 

En zo kan ik nog wel even doorgaan…

Het zijn maar vragen. Vragen die bij sommige mensen leven, wat mij betreft nog bij te weinig. Over het algemeen zijn mensen nog te volgzaam, te ‘gelovig’, te weinig kritisch. In een managementboek uit 2010 nota bene trof ik een fragment aan dat deze tijd op het lijf geschreven zou zijn – en dat mij uit het hart gegrepen is:

 

Het lot, evenmin als het noodlot, is niet uit te bannen. We zijn sterfelijke mensen en we maken fouten. De natuur is ons soms de baas en zal dat ook altijd blijven. De paniekreacties van politiek en media op ieder incident maken het leven niet beter, eerder slechter. Virussen, vulkaanuitbarstingen, ongevallen, voedselvergiftigingen en grote branden zullen we altijd houden. Evenals gewelddadige dwazen en fundamentalisten. Risico’s zijn niet uit te bannen, maar we kunnen wel kiezen hoe we ermee omgaan, moedig of angstig.

Moedig en kritisch, de tegenpolen van angstig en volgzaam. Je kunt kiezen hoe je in het leven staat.

 

(Hans Versnel & Jaap Jan Brouwer, Stop de Amerikanen! – Ten minste tien goede redenen om gewoon Europees te blijven. Uitg. Terra)

Vieren dat we dieren zijn – net als God

God zien in alles.

In alles God zien. 

Alles in God zien. 

Kerst komende: vieren dat we dieren zijn – en God ook. 

En een link naar de tv-uitzending waarin mijn verhaal voorkomt. 

 

Lieve allen,
op weg naar Kerst, een vreemde Kerst, goed voor de bewustwording.
Wat mijn column aangaat: goed voor de bewustwording van ons dier-zijn.
Vast weer een beetje controversieel…

https://ongrond.nl/2020/11/kerst-we-vieren-dat-god-dier-werd/

Updates:
Niet dat het ook maar enig belang heeft maar omdat sommige mensen ernaar vragen:
de serie waarvan in de laatste aflevering op 17 december ook mijn verhaal – naast dat van twee anderen –  wordt uitgezonden, start op 3 december, om 23.00 op NPO2.
Naam: Dorhout – op leeftijd in Nederland.  (het voelt wat onwennig dat ik daarvoor ben gevraagd…)
De website daarvan is al online maar zal binnenkort nog nader worden ingevuld. 

https://www.eo.nl/programmas/dorhout-op-leeftijd-in-nederland 

Tenslotte:
nota bene het mooie artikel vorige week in de PZC over het boek van Eliane en broer Peter: Meisje met barst.
Tot nu toe positieve reacties. 

Hartelijke groet en veel licht toegewenst in deze donkerste weken. 
Wim