Tussen slapen en waken

Tijdens het langzaam wakker worden uit een diepe slaap ervaar ik een intense verbondenheid. Met het leven, het licht dat door de gordijnen schemert, de komende dag, mijzelf en de warmte, de vrede, de liefde die ik God noem. 

Het is heel innig. 

In een gedichtje weergegeven en dat op Ongrond geplaatst.

Zie link in rondzendmail hieronder. 

 

Beste allen,
maar weer eens een rustgevend gedichtje – zo gelezen!
Smaak te pakken…? 

www.ongrond.nl/2020/07/intiem/

Aanstaande zondag in de Koorkerk: Als een maki in de zon. 
Met het lied My back pages van Bob Dylan, in de sprankelende uitvoering van The Byrds. 

Van het medische front geen nieuws.
Over een week of drie bloedonderzoek – maar voel me nog goed.
Hartelijke groet,
Wim 

Typhoon in Zomergasten

Omdat de discussie in ons land volledig lijkt dicht te slaan… moest ik de vraag stellen.

Reacties op Facebook heel wisselend. 

Prima, ik beweer niet dat ik gelijk heb, maar ik wil op z’n minst dit geluid laten horen. 

Het gaat me overigens vooral om het laatste paragraafje…

Zie de link in de rondzendbrief.

 

Beste allen,
deze keer op Nieuwwij, want maatschappelijk thema:
Black lives matter en Typhoon in Zomergasten.

https://www.nieuwwij.nl/opinie/black-lives-matter-vragen-aan-typhoon/

Staat eveneens op Ongrond trouwens. 
Geniet van de Hollandse zomer met de mooie luchten!
Wim

Maki

Ongelooflijk, dat beeld van een maki (Madagaskar) in de zon.

Die beesten mediteren gewoon.

Heb er een gedichtje aan gewijd en het op Ongrond laten plaatsen,met foto!

Zie daartoe mijn rondzendmail met de link.

 

Beste allen,
geen column deze keer maar een kort gedicht – bij de foto van de zonnebadende maki.
Dit is mediteren… zo eenvoudig en aards is het. 
En het helpt. 

www.ongrond.nl/2020/07/mediteren/

Het is het thema van mijn (vervangende) dienst op 2 augustus in de Koorkerk: Als een maki in de zon.
Hoe het fragiele het eeuwige kan ontvangen…

Hartelijke groet,
Wim  

70

Eergisteren 70 geworden. 

Onvoorstelbaar – het kan niet waar zijn – droom is ‘t leven, anders niet – al dat  soort uitdrukkingen komen in me op. 

Mooi tuinfeest gehad gisteren met kinderen/kleinkinderen, familie en enkele vrienden. Dus zeer dankbaar jongetje van 70 hier. 

Zie ook mijn reflecties daarover in de column n.a.v. mijn verjaardag.

Hieronder de rondzendbrief met de link en  ook ongedacht goed nieuws – en ook wat info over uitvoerige tv-opnamen van vorige week: comeback van mijn vele tv-optredens in de jaren 90 ;-)) 

 

Beste allen,

yes! De zeventig gehaald! Dit is niet een sollicitatie naar een stortvloed aan gelukwensen maar een gebed voor mijn kleinkinderen….

Zo begint mijn nieuwe column. Bij deze:

www.ongrond.nl/2020/07/gebed-van-een-70-jarige/

Persoonlijke updates (voor wie ze mee wil krijgen):

1. Gisteren zeer goede uitslag bloedonderzoek. Ook na anderhalve maand uitstel van mijn tweede kuur zijn de stoute waarden nog steeds aan het dalen. Oncoloog verbaasd. Mijn keuze voor kwaliteit van leven lijkt nu waarachtig ook kwantitatief te worden beloond. Voorlopig geen tweede kuur en chemo lijkt helemaal van de baan… Mooi cadeautje. Maar ik besef natuurlijk hoe broos het is. We leven dubbel in deze dagen: zie ook column.  

2. Wanneer is de uitzending? 
Dat is de vraag van velen na twee intensieve dagen van filmen afgelopen week door de (IKON-bloedgroep binnen de) EO. Het is niet één uitzending, het worden er drie. Maar wees gerust, niet alleen over mij (zou ook niet gezond zijn voor mijn ego!) Het betreft een nog niet bestaande serie, een soort beeldverhaal, van drie afleveringen waarin ik samen met nog twee anderen telkens mijmer rond het thema ‘dood en ouderdom’. Als ik het goed begrepen heb tenminste… Ik ben zelf ook nieuwsgierig maar zal nog even geduld moeten hebben want het zal vermoedelijk november worden.
Ik houd jullie op de hoogte. 

Hartelijke groet en fijn weekend,
Wim

Overvoeren?

Volop bezig met afspraken voor serie EO/IKON.

Volgende week opnamen in Koorkerk Middelburg en op het Veerse Meer. 

Lijkt mooi te worden: geen interview maar door sterke beelden ondersteunde mijmeringen. 

 

Misschien overvoer ik de mensen met mijn schrijfsels.

Het blijft ook maar aanhouden en zich aandienen. 

Ik zal proberen me een beetje in te houden, maar de radicaliteit en de werkelijkheid van wat ik de goddelijke dimensie noem stroomt in mij over. 

Vandaag is het essay over ‘Na de crisis’ in Volzin verschenen – ik zal proberen het pdf naar deze site te transporteren.

In ieder geval ook weer de nieuwe rondzendmail met column: reactie op een reactie van een lezer. 

Reacties worden over het algemeen minder gelezen, merk ik.

Zonde, want dit vind ik een van mijn betere artikelen… 

Wat veel belangrijker is: het heeft heerlijk geregend!

 

Beste allen,
bij deze een nieuwe column:
n.a.v. reacties op Babyboomers – maakte nogal wat los, met name op Facebook Nieuwwij.
Over Michael P – het lijkt mij verschrikkelijk om dader te zijn… 
Of ben ik gekke Henkie? 

www.ongrond.nl/2020/06/is-liefde-gekke-henkie/

Binnenkort stuur ik essay Volzin op: Perspectief vanuit de oceaan.
Geniet van de regen!
Hartelijke groet,
Wim

Rupsje nooit genoeg

Mooie zomerse dagen.

Ik merk dat ik dubbel geniet, juist door mijn onzekere situatie. 

Ah! Vanmorgen vroeg het licht in de boomgaard hierachter, de geur van het hooi, nog steeds de koekoek in de verte… 

Wat een voorrecht om hier te wonen. 

 

Twee columns geplaatst op Ongrond. Die van de babyboomers komt ook op Nieuwwij. Maakt nu al het nodige los, merk ik, bijvoorbeeld op Facebook.

Die over erotiek en mystiek is een fragment uit mijn boek Dominee zoekt God. Met hoofdredactie afgesproken nu en dan oude publicaties te plaatsen. Vandaar.

Voor de rest: het blijft maar stromen. 

Hieronder de rondzendbrief. 

 

Beste allen,
deze is wel voor de heel erge liefhebbers: twee tegelijk. 
Geef het alsjeblieft aan als het je teveel wordt.
Hier meteen onder de maatschappelijke discussie over leeftijdscriterium op de IC – verschijnt ook op Nieuwwij.
Daaronder een fragment uit Dominee zoekt God over het verband ‘erotiek en mystiek’.

www.ongrond.nl/2020/06/babyboomer-rupsje-nooit-genoeg/

www.ongrond.nl/2020/06/erotiek-en-mystiek/

Hartelijke groet,
Wim

 

Zomerzonnewende

Bijna dan toch… het duren van het licht tot middernacht… om na een paar uur alweer terug te keren. 

Heerlijk. 

Intussen: nog steeds niet kunnen laten om te schrijven. 

Troost en rijkdom en perspectief meegeven bij voorbaat?

Zoiets, denk ik.

In ieder geval blijft het stromen. 

Zie hieronder mijn nieuwe column en berichtjes.

 

Beste allen,
bij deze de link naar mijn nieuwe column, een vervolg op ‘Mens durf te leven’ – die overigens bij de EO is opgevallen, waardoor ik ben uitgenodigd om mee te werken aan een tv-programma over ouderdom en dood. Het wordt komende tijd met mooie beelden rond Veere opgenomen, maar pas dit najaar uitgezonden.  

www.ongrond.nl/2020/06/requiem-voor-de-levenden/

Begin juli verschijnt het themanummer van Volzin ‘Na de crisis’, waarin mijn essay, zowel op papier als online.
Ik zal zien of ik ook daarvan een link kan rondsturen.

Geniet van het lieve lange licht en hartelijke groet,
Wim 

Eindelijk regen!

Eindelijk een paar dagen wat regen gehad. Nog veel te weinig maar voor de gewassen op het land voorlopig genoeg. Je ziet nu de verkommerde bieten en vlas en maisplantjes per dag groeien. En ook het al geel geworden gras zal gauw weer zijn groene kleur herkrijgen. Het regent goud, zou mijn vader gezegd hebben…

Het inmiddels rigide gedoe over corona heeft me geprikkeld tot onderstaande column. Zie de link in de rondzendmail hieronder. Op beide Facebookgroepen, zowel die van Ongrond als van Nieuwwij, veel reacties! 

In mijn behandeling een lichte verschuiving, namelijk even pauze nemen…

 

Beste allen,
verschijnt dit weekend ook op Nieuwwij, maar hier alvast de link naar Ongrond. 
Voor hen die daar iets mee doen, zie voor de reacties ook Facebook, groep ‘contemplatie en mystiek’.

www.ongrond.nl/2020/06/mens-durf-te-leven-en-dus-te-sterven/

Verder hier, het gaat tot nu toe nog steeds goed, zo goed dat ik, op mijn verzoek, even pauze mag nemen voor een volgende kuur. 
Spannend… 

Hartelijke groet,
Wim

 

Pinksteren en stront

Over een paar dagen Pinksteren. Prachtig weer steeds, maar ja, te prachtig. Veel te droog. Dat gaat weer niet goed. En nog zijn er mensen van niks-aan-de-handa…

 

Waarom Pinksteren associëren met stront?

Ik weet natuurlijk dat ik overdrijf. Maar het is bewust. De zweverigheid die aan mystiek wordt toegedicht en ook aan bv. een feest als Pinksteren, daar stoor ik mij al tijden aan. Daarom wil ik het laten zien als aards, concreet, handen en voeten, vuiligheid, stront.

Pinksteren = Poten in de stront.   

Hieronder de rondzendmail met de link naar de column, op zowel www.ongrond.nl als www.nieuwwij.nl 

 

Beste allen,
bij deze mijn Pinkstercolumn – een antwoord op de altijd verweten zweverigheid… 
Komt ook nog op Nieuwwij, maar hier alvast de link naar Ongrond. 
Vorige keer konden mensen die website niet vinden.
Klik je op de link, verschijnt mijn column, klik je dan op Ongrond links boven, dan verschijnt de ‘toverdoos’ van onze nieuwe site.
De moeite waard. 

www.ongrond.nl/2020/05/pinksteren-poten-in-de-stront/

Hartelijke groet en alvast mooie Pinksterdagen!
Wim 

Hemelvaart

Terwijl ik al aan het nadenken ben over mijn Pinkstercolumn zie ik dat ik vergeten ben mijn column over Hemelvaart op dit blog te plaatsen. 

Om in de sfeer te blijven: het zijn prachtige, aquarellen wolkenluchten vandaag, doorzeefd met een schitterend licht.

Je ziet God werkelijk overal doorheen en omheen spelen! 

Wat een genot weer.

Hieronder de rondzendmail met de persoonlijke updates en de link naar de Hemelvaartcolumn.

 

Beste allen,
op weg naar Hemelvaart – wat moeten we er nog mee? 
Misschien meer dan de meeste mensen denken…

www.ongrond.nl/2020/05/hemelen/

Persoonlijke updates:
– Uit het gesprek met de oncoloog blijkt dat de kuur nog steeds goed aanslaat. Ik voel me ook nog goed. Bewust van de voorlopigheid, zolang het duurt dubbel genieten en dubbel liefhebben… Chemo weer uitgesteld.  
– 2 mei waren Eliane en ik 50 jaar een lovestory, geweldig digitaal verrast door de (klein)kinderen met mooie muziek en video van ons leven samen.
– En alsof dat allemaal nog niet genoeg is: ons 8e kleinkind heeft zich, 8 weken oud, aangediend. Weer een indiaantje!

Hartelijke groet en goede hemelvaart 😉 
(als je de column hebt gelezen zul je begrijpen waarom ik je dit durf toe te wensen)
Wim