Kleine flow

Ik zit weer in een kleine flow van nieuwe gedichten.

Heb die dus nu geplaatst:

Kleinkinderen, Winterverlangen, Halo, Vrouw, December, Eliane – dit laatste kleine gedichtje is het eerste en dat laat ik voortaan ook bovenaan staan.  

 

 

Verdieping van ‘een goddelijk Nieuwjaar’

Je kunt in een column niet alles zeggen.

Niet erg, maar in  het verzwegene kunnen zich misverstanden nestelen. 

Zo is het, ondanks de vele positieve reacties, ook gegaan met Een goddelijk Nieuwjaar gewenst. 

In een reactie wat dingen verhelderd en verdiept.

Zie hieronder mijn rondzendmail daarover met de link. 

 

Beste allen,
in reactie op een paar terecht kritische vragen n.a.v. mijn – overigens op Facebook zeer vaak ‘gelikete’ – column over een goddelijk Nieuwjaar. 

www.ongrond.nl/2020/01/kritische-vragen-bij-een-goddelijk-nieuwjaar/
 

Een goddelijk nieuwjaar

Het licht keert weer – al zou je het niet zeggen als je buiten kijkt.

Het was juist heel lang donker vanmorgen: grauw miezerend weer…

Niettemin, het licht keert weer – we zullen het gauw gaan merken. 

 

Mooi geweest, de zogenaamde feestdagen: genoten van kinderen en kleinkinderen. 

Maar ook inderdaad: mooi geweest – goed dat het gewone leven weer begint. 

 

Overigens nieuw gedichtje over kleinkinderen en kerst geplaatst, zie Poëzie. 

 

En gisteren nieuwe column op www.ongrond.nl over ‘Een goddelijk nieuwjaar’.

Wordt door redactie altijd gedeeld op facebook. Opmerkelijk veel instemmende reacties, likes en wows. 

Blijkbaar behoefte aan – zie rondzendmail met column hieronder. 

 

Beste allen,
een goddelijk nieuwjaar gewenst, zoals ook in mijn eerste column van dit jaar…

www.ongrond.nl/2020/01/een-goddelijk-nieuwjaar-gewenst/


www.ongrond.nl
 is een nieuwe website voor contemplatie en mystiek. Achter de schermen wordt nog hard gewerkt om ‘m verder financieel te onderbouwen en te professionaliseren. Dat zal zeker dit jaar gebeuren. 

 

 

Bijna Kerst

Tja, de donkere dagen, dat mag je waarachtig wel zeggen…

De sfeer is bijzonder: inkeer, rust, wachten… zaad in de aarde.

Heb niet meer zo’n moeite met dit jaargetijde als vroeger, maar zie wel uit naar de zonnewende.

 

Uiteraard heb ik me weer bezonnen op Kerst – en er een column aan gewijd.

Zie link hieronder in mijn rondzendmail:

 

Beste allen,
een column over – hoe kan het anders – de essentie van Kerst. 
Mijn ‘eenzame Kerst’ van 1973…. 

www.ongrond.nl/2019/12/kerstverhaal-terug-naar-1973/

HARTENLAPJE ONDERWIJS

Een ontmoeting met een ouwe gabber uit het onderwijs ontlokte me een column die deze keer op Nieuwwij is geplaatst.

Veel reacties op gehad en meteen bovenaan ‘meest gelezen’. De frustratie bij onderwijsmensen zit diep blijkbaar. 

 

Zie hieronder de rondzendmail met de link. 

 

Beste allen,
deze keer vanwege de maatschappelijke actualiteit op Nieuwwij – over mijn hartenlapje, het onderwijs: 

www.nieuwwij.nl/opinie/meer-geld-zal-het-onderwijs-niet-redden-maar-wat-dan-wel/

 

Voor het overige: hier achter, met de geknotte wilgen en de schapen onder de wederom wilde novemberluchten, nog meer dan in de zomer een schilderij van Brueghel!

Medicijn tegen verdriet?

Het regent en het is november…. maar niet altijd. 

Het lage licht in deze tijd van het jaar, door de overwegend gele bladeren heen, heeft de kleur van honing – prachtig en mystiek. 

Wat is Veere juist in dit jaargetijde toch mooi!

Het wordt nooit ‘gewoon’. 

 

Aan het nieuwe boek O vader wij zijn samen geweest wordt ter redactie gewerkt. 

Maar we nemen de tijd tot volgend voorjaar. 

 

Nog altijd leuke reacties op mijn schrijfsels.

Recent zelfs nog uitnodiging gehad voor lezing over Waar ben je nu? – nota bene 2011.

Zo doen de dingen hier en daar hun werk, ook na jaren.

 

Dus schrijf ik maar zo’n beetje door, zo lang het dag is. 

Mijn laatste column: geïnspireerd door o.m. Jung… 
www.ongrond.nl/2019/11/is-er-een-medicijn-tegen-verdriet/.

 

 

Nieuwe column nieuw boek

Vroeg winters koud…

Strakke oostenwind…

Prachtig licht…

 

Gisteren in onderstaande rondzend-mail mijn column over Chili, waar nu eindelijk het volk opstaat:

 

Beste allen,
geïnspireerd door het wereldgebeuren – en onze link met Chili…
Opgedragen aan schoondochter Camila!

www.ongrond.nl/2019/10/de-woede-van-een-volk-dat-is-ook-god/

 

Verder:

komend voorjaar verschijnt een nieuw boek – ik kan het ook niet helpen.
Titel: O vader wij zijn samen geweest – verhalen van een overkant. (uitg. De Boer de Ruiter)
Nieuwe jeugdverhalen uit het Paradijs, gecentreerd rond mijn vader.
Thema’s: ontdekking van liefde en erotiek, omgaan met dood en verlies bij kind, jongere en jongvolwassene – en God. 
Met een theologische toegift over ‘opstanding’ en ‘eeuwigheid’.  

 

 

Dance me: jazzdienst – en: wat is mystiek?

Gisteren voorgegaan in jazzdienst van jazz by the sea. 

Het thema was geen jazznummer maar ik kreeg de vrijheid om het bekende lied Dance me to the end of love van Leonard Cohen te gebruiken.

Ik ben niet zo’n aanbidder van alles van hem, zoals veel van mijn generatiegenoten. 

Maar dit nummer is een en al mystiek: Dans mij.

Niet ik dans maar ik word gedanst. 

Door de liefde, door God. 

Ik plaats de teksten van deze dienst op de pagina Publicaties, onder Preken.

 

Heel bijzondere, ontroerde reacties op gehad.

Het heeft mensen blijkbaar geraakt.

 

Ook nieuwe column online geplaatst.

www.ongrond.nl/2019/09/wat-is-mystiek/

Herfst

Na de hete zomerdagen nu echt herfst: koude wind en buien. Maar prachtige polaire luchten!

 

Het Chileense gezinnetje (zoon, schoondochter en indiaanse kleindochter) is in Nederland – een nieuwe toekomst aan het opbouwen. Tot nu toe verloopt alles voorspoedig.

 

Gisteren geanimeerde lezing en gesprek in Den Bosch. Blijft mooi om te doen. Ik vloei over van licht – het is niet anders.

En blijf dus schrijven, ook de columns op Ongrond. 

 

www.ongrond.nl/2019/09/de-zelfgekozen-dood-als-waardig-levenseinde/

Het is er!

Mooi feest achter de rug afgelopen vrijdag.

Van boekpresentatie, verjaardagen en 45-jarig huwelijksjubileum – eigen koud buffet voor zestig man – en dat thuis!

Een waagstuk om zoiets uit te proberen.

Maar het weer viel mee, ondanks code geel en aanvankelijke regen.

Iedereen paste in onze diepe woonkamer.

Mooi verhaal van Marga Haas, waarvan ik de link hieronder zal weergeven, evenals de link naar Uitgeverij Van Warven en het boek:

 

 www.ongrond.nl/2019/06/recensie-van-o-hemel-zei-de-krokodil-van-wim-jansen.

 

O hemel, zei de krokodil